Donny Snel, 27 jaar, senior procesoperator

"Ik ben met Dolf aan de slag gegaan, omdat ik in mijn relatie heel veel problemen had en ik ‘disconnected’ was van mijn emoties.

Ik had geen thuisgevoel en ik kon niet in de stad lopen, zonder constant alert te zijn. Ik moest altijd weten waar ik aan toe was en ik moest overal de controle op hebben. Ik hield geen rekening met mezelf en ik ging maar door, door steeds méér werk op me te nemen. Ik had ook moeite met dingen loslaten.

Ik voelde me overal verantwoordelijk voor en was privé veel bezig met het oplossen of voorkomen van problemen bij anderen.

 

Ik was emotieloos en ik ging als een robot door het leven. Dat is best efficiënt, maar niet leuk. Want ik stond op de automatische piloot en ik ervaarde niets. Dat gaf natuurlijk ook problemen met intimiteit.

In mijn leven had ik mezelf al zo vaak veranderd, dat ik niet (meer) wist wie ik ben. Ik had allemaal persona’s, een frontje om op die robot te plakken.

 

Het maakte niet uit wat voor goeds er gebeurde in mijn leven, het deed me net zoveel als wanneer er iets heel slechts gebeurde. Doordat ik het niet beleefde, kon ik ook geen energie trekken uit de kleine dingen. Eigenlijk was dat geen leven, maar overleven.

Ik was bang dat ik op deze manier een burn-out zou krijgen en ik vond dat ik hier wat aan moest gaan doen. Anders zou ik nu dood van binnen zijn geweest en in hetzelfde cirkeltje zijn blijven zitten. En dat zou doodzonde zijn geweest van het leven!

 

Ik wilde niets liever dan kunnen voelen, me compleet voelen mét emoties, en blij kunnen zijn met wie ik ben.

 

Via een bekende, die een vergelijkbare jeugd als ik heeft gehad, kreeg ik de tip om naar Dolf te gaan. Ik had wel twijfels om hieraan te beginnen. Ik had erover gelezen en de ontastbare dingen, zoals ladingen, kwamen op mij in eerste instantie een beetje zweverig over.

Ik twijfelde aan de echtheid, of dit daadwerkelijk werkt en daar moest ik me wel even overheen zetten. Maar mijn ervaring uiteindelijk was heel positief.

 

Ik was heel verrast, omdat ik er twijfelachtig maar wel open-minded in ben gegaan. Het ervaren van de ladingen en mijn gevoelscentrum, dat was heel bijzonder en in het begin heel onwennig.

Ik kon de ladingen makkelijk voelen en ook redelijk plaatsen, wanneer ik gevraagd werd om er even bij stil te staan en intern te voelen. Na een sessie was ik wel uitgeput, maar ik voelde me na elke sessie wel beter dan voor die sessie.

 

Met mijn onregelmatige werk was het lastig om de sessies in te plannen, soms zat er wel 6 weken tussen. Dan merkte ik dat ik me toch wel ongemakkelijk begon te voelen. Na 4 weken was ik ook wel toe aan de volgende sessie. 3 weken ertussen zou voor mij het beste geweest zijn, zeker in het begin toen ik nog weinig stabiliteit had.

 

De ODC-meting vond ik eerst een beetje verwarrend, maar toen ik het door Dolf uitgelegd kreeg ontdekte ik weer iets nieuws over mezelf. Met name over welke vaardigheden ik aangeleerd heb en hoe die een heel groot onderdeel zijn van mijn werk.

 

In het verleden had ik allemaal therapieën gehad, waarvan niets werkte. De psychotherapeut zat dan tegenover me en gaf af en toe een speldenprikje, maar was niet zo met mij bezig. Het was allemaal heel standaard en voorspelbaar. Dat loste voor mij eigenlijk niets op.

Ik had ook het gevoel dat ik afhankelijk werd van de psychotherapeut en er moest blijven komen.

Ik heb Emotieve Therapie als veel interactiever ervaren. Dolf ging echt in op dat wat er op dat moment bij mij speelde en dat maakte het voor mij een stuk positiever.

 

De samenwerking met Dolf heeft heel goed uitgepakt. Ik heb mezelf tijdens het proces steeds beter zien worden. Ik ben weer in contact met mezelf gekomen en met mijn emotie.

Toen ik voor het eerst een cadeau kreeg, waar ik écht blij mee kon zijn, voelde dat heel overweldigend. Want ik besefte toen ook: wat heb ik een hoop gemist!

 

Ik heb mijn negatieve coping-mechanismes nu los kunnen laten en die zijn tot op heden nog steeds niet teruggekomen. Ik hoef niet meer constant dat gevoel van alertheid te hebben.

Op mijn werk geef ik het nu gewoon aan, dat het té druk is. Ik kies er nu zelf voor om wat meer met mijn werk bezig te zijn, omdat dit een belangrijke periode is voor de rest van mijn loopbaan.

Wat zeker wel veranderd is, is dat ik mezelf nu niet meer verloren laat gaan voor het helpen van anderen.

 

Ik ben nu veel meer mezelf, ik heb intussen ook een nieuwe relatie waar ik blij van word en in het algemeen ben ik een heel stuk happier!

 

Het traject voelde voor mij heel compleet. Ik heb zeker voldoende teruggekregen voor mijn investering. We zijn een jaar bezig geweest en ik werd op momenten echt wel geconfronteerd met mezelf, maar hoe ik er uiteindelijk uit ben gekomen: dat zou ik nooit meer willen inruilen!

 

Ik denk dat deze manier van werken niet voor iedereen is, bijvoorbeeld als je niet tegen de confrontaties met jezelf kan of niet kunt accepteren dat het beeld van jezelf anders kan zijn, dan dat het daadwerkelijk is.

Je moet wel kunnen reflecteren en openstaan voor de veranderingen, want je gaat ook echt wel een verandering in. Je bent hier klaar voor, als je onder ogen kunt zien dat het tijd is voor verandering.

 

Het was een hele prettige samenwerking, het ging allemaal heel soepel en relaxt. Tijdens de intake werkte Dolf niet met een standaardlijstje, maar zijn we gewoon eerst eens gaan kijken wie de ander is en of de connectie er is.

Ik voelde me heel erg op mijn gemak. Ondanks de confrontaties met mezelf werd het nooit oncomfortabel.

 

Ik vind het onbeschrijflijk wat dit proces voor mij gedaan heeft!"

Dolf van Craanenburgh therapeut coach Zo