BLOG: STOEIEN MET GEWOONTEPATRONEN

 

Stoeien met mijn eigen gewoontepatronen: bij tijd en wijle dus echt niet grappig meer! :( Na lang er tegenaan gehikt te hebben had ik begin juli eindelijk het lef, om een verzoek bij mijn werkgever in te dienen. Om een dag minder te gaan werken, daarmee een dag salaris in te leveren en bovenal de ruimte te creëren en energie te besparen om Healthy by Nature nu verder uit te gaan bouwen. Mijn werkgever ging zondermeer met dit verzoek akkoord.

 

Het verzetten van deze bakens werkte kennelijk onderbewust door, want in plaats van frisse tegenzin na je vakantie hebben, schreeuwde mijn lichaam aan de vooravond van weer aan het werk gaan ineens om een einde te maken aan alle slapeloze nachten en het energieverlies van de afgelopen 4,5 jaar. Ik ben heel de nacht op geweest. En dat was niet de eerste bij deze werkgever. Wat werk dat niet bij je past proberen vol te houden met je doet... Een signaal om niet te negeren.

 

Enigszins overrompeld door wat ik die nacht had beleefd, belde ik op maandagochtend mijn teamleider op om haar te vertellen waarom ik nog niet op kantoor verschenen was. Op ook haar eerste werkdag na haar vakantie dropte ik om 9:30 uur 's ochtends de mededeling dat ik dit werk niet meer kan opbrengen en dat, als je diep in mijn hart kijkt, ik op de kortst mogelijke termijn weg wil bij Inkoop.

 

Waar ik eerst nog aanhikte tegen 1 dag minder gaan werken, had ik het nooit voor mogelijk gehouden dat ik nog geen maand later tot deze mededeling zou overgaan.

"Practise what you preach!" bij Healthy by Nature en dus zorg ik zo goed mogelijk voor mezelf! Ik wil nu ophouden om mezelf dit geweld aan te blijven doen en ik krijg het ook bijna niet meer voor elkaar.

 

Het hoge woord eruit geeft altijd opluchting... as usual. Het gevoel van 'te leven' schijnt buiten je comfort zone te beginnen. Hoe comfortabel is mijn zone eigenlijk, als ik er de slapeloze nachten niet meer kan tellen en er geen energie meer van krijg?

 

Mijn werkgever toont zich opnieuw welwillend en stelt mij in de gelegenheid om, met nog enkele maanden extra ondersteuning van hun kant, per 1 januari a.s. op eigen benen te gaan staan.

Hoe verleidelijk is het om nu "ja" te zeggen, een stip op de horizon van hier een punt achter zetten? Ja zeggen betekent echter ook daarmee afstand doen van de zekerheid van dit inkomen, die nu mijn onafhankelijkheid ondersteunt. Want het betekent ook afstand doen van mijn rechten op een eventuele uitkering, als het onverhoopt anders uitpakt.

 

Met het hoge woord eruit en de mogelijkheid om uit dit werk te stappen in zicht, komt er in eerste instantie ruimte voor hele andere gedachten, die gaan over mijn zelfbeeld en het vertrouwen in mezelf als ondernemer: In eerste instantie klinken ze nog mild: "Gaat me dit wel lukken?", "Zitten mensen wel op mij te wachten?", "Ga ik het wel redden?"

 

De kernovertuiging van mijn eigen procestherapie was "Ik ben niet goed genoeg!". Door nu zover buiten mijn comfort te stappen, kom ik in een gebied waarin ik nog geen nieuwe, positieve overtuigingen heb gevormd. En dus stoei ik stevig met mijn oude gewoontepatronen, om niet toe te geven aan de gedachten en het gedrag die met mijn oude kernovertuiging samenhingen.

 

Ik sta in een split tussen in mijn zekerheid blijven hangen, wetende dat dit mijn welzijn ondermijnt en mijn passie achterna gaan, waarbij ik mijn inkomen en rechten opgeef en het uiterste geval een schaarste creëer waar ik me ook niet goed bij zal voelen. Ik weet de oplossing even niet. De toon in mijn hoofd wakkert ondertussen aan tot: "Het gaat me niet lukken!", "Ik red het niet!" en "Ik ga straks helemaal naar de klote!".

Ook dit zorgt ervoor dat ik niet slaap en dat mijn energie volledig weglekt. Ik schrik ervan hoe diep ik kan gaan als ten slotte, midden in de nacht, de gedachte bij me opkomt: "Ik geef het gewoon op, dan ben ik overal vanaf!"

 

Ik vind toch een manier om mezelf weer op te beuren. En dan ben ik dankbaar voor de struggles waar ik doorheen ga, waar ik weer van leer. Wat bijdraagt aan mijn ervaringsdeskundigheid. Ik besef dat het goed is om dat een therapeut ook maar een mens is. Dat het heel waardevol is om de volledige weg te gaan, om te ervaren wat Emotieve Therapie voor je doet en met je doet. Hiermee zet ik mezelf steeds steviger neer als ondernemer en als therapeut.

 

Ik stoei nog even verder met mijn gewoontepatronen en weiger om me te laten ontmoedigen om voor mijn passie te gaan! Vervolgens zal ik passende risico's en beslissingen nemen, waarmee ik verder kan gaan met het neerzetten van een geniaal bedrijf! ;)

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Please reload

Alle bijdragen

August 13, 2019

Please reload

Zoeken op tags
Blijf op de hoogte via social media!
  • Facebook Black Square
  • Twitter Black Square
  • Instagram - Black Circle
  • LinkedIn - Black Circle

Tel. 06-15077821 | dolf@emotievetherapie.pro

De sessies worden gegeven in Zoetermeer

2019 Dolf van Craanenburgh Emotieve Therapie,

een handelsnaam van Healthy by Nature

KvK-nummer 58202250 | ​​BTW-ID NL001918209B58

© Odin Development (& Saga) Compass: Odin Company B.V.

© Emotieve Therapie: Dudra OV

© PSYCH-K®: The Myrddin Corp